معصومانه ترین اشک ها

امشب روانه ی صبح میکنم

بی بهانه ترین اشک ها همواره معصومانه ترین هستند

زیرا دلگیری اما از چه؟ از که؟

و خدا می داند که چرا...؟؟

چرا این اشک ها هوای تولد دارند!؟

چرا هوای خالی شدن دارند!؟

آیا قلبم پر شده از هوای این و آن که سر می ریزد؟

آیا ذهنم پر شده است از صدای این و آن که دل می ریزد؟

نمی دانم!!

نمی دانی و میریزی

می ریزی تا شاید خالی شوی

خالی شوی از ندانستن

چه معصومانه اشکها بی دلیل و بی بهانه حیف میشوند

شاید:

دلشان به جایی بند نیست

برای ماندن